Home

De Rolpaal

Wie wanhoopt over de economische crisis, doet er goed aan zich door bedrijfsbezoeken te laten bemoedigen. Betrokken en vindingrijke ondernemers halen je zo uit je dip, schreef ik in mijn weekbericht van 4 september 2009.
Wie na een verkiezingsuitslag van imposante orde troost zoekt, doet er goed aan een school te bezoeken. De ongecompliceerde ontmoeting met kinderen die nog onbevangen in het leven staan, geeft energie om aan hun goede toekomst mee te werken.

Het was al wel anderhalf jaar geleden dat ik Betty de Haan ontmoette. Het was bij een personeelsfeest van de provincie Flevoland, waar haar gade bij de afdeling milieu en water werkt. Ik raakte met Betty in gesprek over het onderwijs en al snel ging mijn aloude schoolmeestersbloed stromen. Het kwam door het enthousiasme dat uit Betty’s antwoorden op mijn spervuur van vragen doorklonk.
Ze staat al een flink aantal jaren voor de klas, maar haar gedrevenheid is door die ervaring allerminst geslonken. Ik vroeg of ik ook eens op haar school in Blokzijl mocht komen kijken. Natuurlijk, zei ze stralend.
Het lukte me – gezien mijn agenda – afgelopen vrijdag pas de uitnodiging te benutten.

Zo kom ik op basisschool De Rolpaal terecht. De kinderen van groep 5/6 hebben een speciale stoel voor me klaar gezet. Juf Betty projecteert op het bord een verslag dat een der leerlingen van het schoolreisje naar Heveadorp heeft gemaakt. Mijn hart gaat direct open. Als leraar Nederlands deed ik in de jaren zeventig/tachtig al veel aan tekstbehandeling, omdat dat de werkvorm is die bij kinderen het sterkst bijdraagt aan de relatie tussen de ontwikkeling van denken en taal. Maar toen had ik geen computer die op het grote scherm zinnen laat zien, die in wisselwerking met de leerlingen verbeterd en aangescherpt kunnen worden. Betty stelt steeds gerichte vragen en krijgt bijna even zo vaak de beoogde reactie. Een prima taalaanpak!

Daarna mogen de kinderen me vragen stellen. Wat wilde u eigenlijk worden, wat is uw lievelingskleur, bent u rijk, bent u wel eens op televisie geweest, hebt u kinderen, hebt u huisdieren, wat doet een gedeputeerde (luisteren, praten, lezen, schrijven. Oh, n et als wij op school dus…), waar komt het woord gedeputeerde vandaan (Juf Betty), ?
Wat voor een bestuurder prettig is: de antwoorden worden geaccepteerd, ze zijn geen opmaat voor iets anders.
De kinderen noemen mijn bezoek leuk en – na enig nadenken – bijzonder en leerzaam.

Ik word rondgeleid, ontmoet ook Ina Klinkenberg, de jonge directeur. De school is echt het domein van kinderen, de lokalen bieden een huiselijke leeromgeving. De onderwijsfilosofie is die van Freinet. Het betekent onder meer dat de kinderen veel invloed hebben op hoe het “verkeer” in de klas verloopt. (Als Juf Betty mij iets wil vragen, moet ze evengoed haar vinger opsteken).
Ik kijk nog even in de rapporten. Ze hebben twee vormen: de eerste vertelt hoe het gaat, de tweede (los ingevoegd) wat de scores zijn. Wat tactisch, inlevend.
In de hal is nog een kunstproject en een stellage met Staphorster stipwerk, door een bereidwillige grootmoeder aan de kinderen geleerd.
De Rolpaal is een fijne school.

Ik denk na dit bezoek dat ik - als ik geen gedeputeerde meer ben – weer het onderwijs inga.
Van de kinderen van De Rolpaal mag het: ze willen best een meester erbij.

Het volgend weekbericht verschijnt 2 juli a.s.

Klik hier om naar het nieuwsoverzicht te gaan.